مراقبت شبانی

مراقبت شبانی همگانی است

 

مسئولیت مراقبت و توجه به نیازها در کلیسا به عهده همه است نه فقط یک شخص یا یک تیم پشتیبانی  (۱ قرنتيان ۱۲: ۲۴ تا-۲۵). فرامینِ "یکدیگر را"  در عهد جدید مشخص می کنند که این وظیفه و مسئولیت روحانی، عملی، و معنویِ هر مسیحی است که هر موقع دیگران با هم ملاقات می کنند و یا به صورت فردی با دیگران در ارتباط هستند متعهد باشند که کارهای زیر را انجام دهند.
 

به هر مسیحی فرمان داده شده که


 شاگردی خود را با محبت به دیگران اثبات کند. همانطور که مسیح ثابت کرد (یوحنا ۳۴:۱۳)
 هر جا که مناسب است، مشتاق ارائه آموزشهای روحانی باشند (رومیان ۱۴:۱۵، اول قرنتیان ۲۵:۱۲)
 از حقیقت "با عشق و علاقه" با هم دعاگونه صحبت کنند (افسسیان ۱۵:۴)
 در موعظه وفادارانه و در هر توبیخ، با خرد و احتیاط (کولسیان ۲۸:۱، ۱۶:۳)
 از صمیم قلب همدیگر را دوست داشته باشند ( اول پطرس ۲۲:۱)
 به هم خدمت کنند (غلاطیان ۱۳:۵)
 مرتبا به تشویق و تقویت هم کمک بپردازند (اول تسالونیکیان ۱۱:۵)
 دیگری را بیشتراز خود احترام کنند (رومیان ۱۰:۱۲)
 مشوق ضعیف النفسان باشند (اول تسالونیکیان ۱۴:۵)
 ضعیفان را یاری نمایند (اول تسالونیکیان ۱۴:۵)
 باعث پیشرفت هم شوند (اول تسالونیکیان ۱۱:۵)
 همدیگر را دلداری و تسلی دهند ( دوم قرنتیان ۱۱:۱۳، اول تسالونیکیان ۱۴:۵)
 مشتاق این باشند که گناهانشان را نزد همدیگراعتراف کنند ( یعقوب ۱۶:۵)
 متعهد به دعا کردن با همدیگر و برای همدیگر باشند (یعقوب ۱۶:۵، افسسیان ۱۸:۶، رومیان ۱۲:۱۲)
 کمک به حمل بار همدیگر کنند ( غلاطیان ۶: ۱ تا ۶)
 همسایه خود (دیگران) را دوست بدارند به همان اندازه که خود را دوست دارند ( غلاطیان ۱۴:۵)
 همدیگر را ببخشند (افسسیان ۳۲:۴)
 تا جایی که ممکن است در توازن و صلح با هم زندگی کنند (رومیان ۱۲: ۱۱ و ۱۸، ۱۹:۱۴)
 آسیب، گناه، و جرم را رها نکند بلکه حل کنند ( متی ۲۴:۵، دوم قرنتیان ۵: ۱۷ تا ۲۱)
 همدیگر را بپذیرند همانطور که مسیح آنها را پذیرفت ( رومیان ۷:۱۵)
 به هم، در محبت، صبر و تحمل نشان دهند (افسسیان ۲:۴)
 به هم بشدت صمیمیت نشان دهند ( رومیان ۱۰:۱۲ و ۷:۱۵)
 همین طور، نسبت به هم مهربان و دلسوز باشند ( افسسیان ۲:۴ و ۳۲)
 به هم احترام بگذارند و به اندازه ای برابر به هم نگرانی شان را نشان دهند (رومیان ۱۰:۱۲)
 در تلاش برای چیزهایی باشند که برای هم و هر کس دیگری خوب است (اول تسالونیکیان ۱۴:۵)
 از قضاوت کردن همدیگر دست بکشند (رومیان ۱۳:۱۴)
 همدیگر را تشویق به محبت و انجام اعمال نیک کنند (عبرانیان ۲۴:۱۰)
 از هر چیزی که داریم برای خدمت صادقانه و کلیسایش استفاده کنند ( اول پطرس ۳: ۷ تا ۱۰)
 به احترام مسیح، مشتاق این باشند که مطیع هم باشند ( افسسیان ۲۱:۵)
 بصورت بخشنده و فراگیر نسبت به هم و "افراد خارج" مهمان نواز باشند (اول پطرس ۹:۴)
 در صورت بوجودآمدن احتیاجات معنوی و عملی در حل آن به بهترین نحو بکوشند ( اعمال رسولان ۴۴:۲و۴۵، اول تسالونیکیان ۵: ۱۴و۱۵، رومیان ۱۲:۱۲)

کلام پایانی


کلیسا همانند یک خانواده است. بعضی اینطور نمی بینند و این جمله را صرفا یک جمله شعاری می پندارند. اما باید متذکر شد که در اصل کلیسا از یک خانواده هم نزدیک تر است. در کلام خدا آن به یک بدن واحد تشبیه شده که اعضای مختلفی دارد. برای اینکه یک بدن بتواند بدرستی کار کند همه اعضا باید در هماهنگی و اتحاد باشند. تمام مسولیت را نمی توان روی دوش سر یا چشم و یا دست گذاشت. تمام اعضا در بقا و آرامش و سلامت بدن دخیل هستند و مسول. هیچگاه در بدن اگر زخمی بوجود بیاید بقیه اعضا در جهت اعتراض رهاش نمی کنن. اتفاقا بدن برای ترمیم قسمت زخمی همه تلاشش را می کند.

چه در خانواده و چه در بدن خصوصیاتی وجود دارد که باید در کلیسا و جمع مقدسین هم یافت شود که در متن بالا به نکاتی اشاره شد:

برای داشتن کلیسایی سالم و فعال اعضا نقش مهمی دارند و هر عضو، هر چند ساده، می تواند موثر باشد. ای کاش تعالیم کلام خورد و خوراک ما شوند و دلیل بیدار شدن همه ما از خواب، عملی کردن آنها بشود. باشد که بقای کلیسا و حفظ اتحاد آن و مراقبت از آن برای ما اهمیت بالایی پیدا کند. باشد که به فیض خدا همدیگر را از صمیم قلب محبت کنیم. آمین

 

خدمات مکاشفه
 

Share on Facebook
Please reload

آخرین نوشته ها و مقالات

February 25, 2019

September 15, 2018

Please reload

آرشیو
Please reload