یکشنبه نخل

 

یکشنیه نخل

نگاهی به هفته آخر زندگی زمینی مسیح  - هفته مصائب

 

"یکشنبه نخل" آغاز این هفته است

 
متی ۲۱: ۱-۱۱
  و چون نزدیک به اورشلیم رسیده، وارد بیت ‌فاجی نزد کوه زیتون شدند. آنگاه عیسی دو نفر از شاگردان خود را فرستاده، ۲ بدیشان گفت: «در این قریه‌ای که پیش روی شمااست بروید و در حال، الاغی با کره‌اش بسته خواهید یافت. آنها را باز کرده، نزد من آورید. ۳  وهرگاه کسی به شما سخنی گوید، بگویید خداوندبدینها احتیاج دارد که فی الفور آنها را خواهدفرستاد.» ۴  و این همه واقع شد تا سخنی که نبی گفته است تمام شود ۵  که «دختر صهیون را گوییداینک پادشاه تو نزد تو می‌آید با فروتنی و سواره بر حمار و بر کره الاغ.» ۶  پس شاگردان رفته، آنچه عیسی بدیشان امر فرمود، بعمل آوردند ۷  و الاغ را با کره آورده، رخت خود را بر آنها انداختند واو بر آنها سوار شد. ۸  و گروهی بسیار، رختهای خود را در راه گسترانیدند و جمعی از درختان شاخه‌ها بریده، در راه می‌گستردند. ۹ و جمعی ازپیش و پس او رفته، فریادکنان می‌گفتند: «هوشیعانا پسر داودا، مبارک باد کسی‌که به اسم خداوند می‌آید! هوشیعانا در اعلی علیین!» ۱۰  وچون وارد اورشلیم شد، تمام شهر به آشوب آمده، می‌گفتند: «این کیست؟» ۱۱  آن گروه گفتند: این است عیسی نبی از ناصره جلیل.

شاگردان مسیح طبق درخواست مسیح الاغی را فراهم می کنند تا مسیح سوار بر آن وارد اورشلیم، قربانگاه خود، شود. (زکریا ۹:۹)

در فرهنگ یهود ورود به شهر به این شکل برای پادشاهی می بود که در زمان صلح بسر می برده و وارد شهر می شده. اما پادشاهی که از جنگ با پیروزی وارد شهر می شده بجای الاغ، سوار بر اسب سفید می بوده و این نشان بر غالب آمدن پادشاه بر جنگ می بوده.

مسیح در این مقطع زمانی با صلح و فیض وارد اوشلیم می شود. ولی زمانی خواهد آمد که او سوار بر اسب سفید (مکاشفه ۱۹: ۱۱) بعنوان فاتح و داور برای داوری دنیا می آید.

عمل رخت گسترانیدن جمعیت و نهادن شاخه های نخل زیر پای مسیح در مسیر او اشاره به مقام پادشاهی مسیح دارد (دوم پادشاهان ۹: ۱۳) و جمعیت آنرا درک کرده مسیح را ملوکانه و شاهانه وار بدرقه می کنند.

جمعیت فریاد می زدند: هوشیعانا پسر داود. مبارک باد کسی‌ که به اسم خداوند می‌آید! هوشیعانا در اعلی علیین!» که عملا تکرار مزمور ۱۱۸: ۲۵-۲۶ است.

هوشیعانا = نجات بده
پسر داوود = لقب عیسی و تاییدی بر مسیح بودن وی و اشاره به اینکه او از نسل داوود باید می بود.

به نظر جمعیت درک کرده عیسی همان مسیح است ولی در ادامه می بینیم که آنها فریاد خود را از “هوشیعانا” به “مصلوبش کنید” تغییر می دهند.

دلیل اینکه نظر جمعیت اینطور عوض می شوند اینکه آنها مسیحی می خواستند تا امپراتوری روم را در هم بکوبد و مقام و قدرت از دست رفته اسرائیل را به آنها بر گرداند. آنها مسیحی جنگجو و فاتح و داور می خواستند تا آنها را از سیاست دنیوی نجات دهد.

ولی مسیح در این زمان مسیح پر فیض است که برای نجات روحانی ایشان قرار است روی صلیب برود. و مسیح فاتح و داور در بازگشت ثانویه بر می گردد.

احتاج ما اول نجات از مرگ روحانی است نه نجات از سیاست و فرهنگ حاکم.

مسیح برای ما کیست؟

ناجی ما از مشکلات و مسائل زمینی؟
یا ناجی ما از مرگ روحانی برای انتقال به مسائل روحانی؟

این ایام تا روز جمعه که مسیح مصلوب می شود و تا یکشنبه که از مردگان قیام می کند برای ما مسیحیان فرصت خوبی است تا ببینیم آیا مسیح را آنطور که کلام می گوید می شناسیم؟

او مسیح است، او شاه شاهان است، او قربانی گناهان بشر است، او زنده است.

آیا او خدای شماست؟ آیا او را می شناسید؟

 خدمات مکاشفه

Share on Facebook
Please reload

آخرین نوشته ها و مقالات

February 25, 2019

September 15, 2018

Please reload

آرشیو
Please reload