آیا کلمه تعمید همه جا به معنی غوطه ور شدن است؟

 

 
در بین خیلی از مسیحیان بخصوص مسیحیان ایرانی این باور وجود دارد که کلمه تعمید در کتاب مقدس به معنی غوطه ور شدن می باشد و هر جا استفاده شده همین عمل باید انجام شود. برای نمونه در تعمید آب و روح خیلی از مسیحیان می گویند که باید در آب کامل باید غوطه ور شد و فرو رفت، همانطور که در روح باید غوطه ور شد.

خیلی از گروه های کاتولیک بر اساس همین باور، اطفال را برای غسل تعمید در آب فرو می برند که در نوع خود جالب و خطرناک است.

نکته مهم در این مقاله این است که غوطه ور شدن و فرو رفتن کامل در آب هنگام تعمید، تنها سبک و شیوه  تعمید آب نیست!

در کل نوشته هایی که قبل از قرن دوم میلادی به دست آمده، در نقش و نگار روی دیوارها و سرداب ها، بدیهی است که ریختن و پاشیدن آب در زمان تعمید تایید می شود. آنها در آب می ایستادند و آب روی سر آنها ریخته می شد!

کلمه تعمید - baptisma از کلمه baptizo و bapto از یونانی گرفته شده  که در هیچ کدام از این مشتقات کلمه تعمید همیشه به معنی فرو رفتن یا غوطه ور شدن نمی باشد.

در ترجمه Septuagint - که ترجمه اصلی یونانی عهد عتیق است، کلمه تعمید به هیچ وجه نمی تواند فقط فرو رفتن و غوطه ور شدن باشد.

برای مثال در دانیال ۲۳:۴، در ترجمه اصلی یونانی، میگه نبوکدنصر در شبنم تعمید گرفت! بطور قطع کسی نمی تواند بگوید، نبوکدنصر در شبنم فرو رفت یا غوطه ور شد!

در عهد جدید هم چنین نیست و نمونه ای از تعمید و استفاده از کلمه تعمید را می بینیم که شیوه دیگری از تعمید است. در عبرانیان ۱۰:۹ می خوانیم که کلمه تعمید برای شستشو استفاده شده. مراسمی که بین یهودیان، از عهد عتیق، برای تطهیر انجام می شد. مثلا در واقعه گوساله قرمز در کتاب اعداد فصل ۱۹ و یا در روایت روز کفاره در کتاب لاویان فصل ۱۶.

این سبک و شیوه شستشو در عهد عتیق هیچ وقت با غوطه وری و یا فرو رفتن در آب نبوده و همیشه با پاشیدن بوده است.

در عبرانیان فصل ۹ آیات ۱۹ و ۲۰ می بینیم که این امر تاکید می شود و برای ما که کلام خدا را در دست داریم مهم است که آن را بخوانبم و بدانیم.

خیلی از مسیحیان گفته های بعضی معلمین را، که اغلب بر طبق فرایض و یا سنت های پدارانشان است، باور کردند و بدون اینکه کتب را خود تفتیش کنند بعضا به تعالیمی غیر از تعلیم کلام خدا گمراه شده اند.

کلمه تعمید در کل کتاب مقدس در اصل خود سبک های متفاوتی داشته و هرگز به یک شکل و شیوه انجام نشده.

غوطه ور شدن و فرو رفتن یکی از شیوه های غسل تعمید است و طبق کلام خدا پاشیدن آب و ریختن آب روی فرد هم شیوه دیگری از تعمید می باشد.

همچنین بطور مشخص درباره شیوه تعمید ایمانداران اولیه چیزی گفته نشده که به چه شکل بوده. یعنی برای مثال ما مطمئن نیستیم که در اعمال رسولان فصل ۱۰ وقتی همه در خانه کُرنِلیوس تعمید می گیرند دقیقا به شکل و شیوه تعمید می گیرند. تعمید آنها می تواند مثل تعمید یهودیان باشد و با پاشیدن آب یا ریختن آب انجام شده باشد. بدون اینکه لازم بوده باشد کُرنِلیوس و اهل خانه او به رودخانه ای رفته باشند تا حتما در آب فرو بروند.

این نکته را باید در نظر داشت که در کلام خدا به سبک و شیوه تعمید اشاره مستقیم و تاکیدی نمی شود و قسمتی در عهد جدید مشخصا تعلیم و ساختار قطعی از یک شیوه تعمید را به ما نمی دهد. برای همین همان شیوه و سبک تعمید در عهد عتیق مد نظر است. چه غوطه وری باشد و چه پاشیدن و شیوه های دیگر.

مثال واضح دیگر در اول قرنتیان فصل ۱۰ آیه ۲ می باشد:

 آنان همه در ابر و در دریا در پیوند با موسی تعمید یافتند! واضح است که در این آیه یهودیان در چیزی فرو نرفتند!

مثال بعدی در انجیل مرقس ۴:۷ می باشد:

چون از بازار می‌آیند، تا شستشو نکنند چیزی نمی‌خورند. و بسیار سنن دیگر را نیز نگاه می‌دارند، همچون شستن پیاله‌ها، دیگها، ظروف مسی و نیمکتها!

کلمه شستشو در این آیه در اصل یونانی همان کلمه تعمید است. اگر تعمید همیشه فرو رفتن در آب بوده و است، این آیه میگه که همه یهودیان وقتی از بازار به خانه بر می گشتن باید از سر تا پا توی آب فرو می رفتن، که محال می باشد! چون جدا از تعداد زیاد افراد و امکانات محدود برای داشتن چنین مخزن هایی در خانه هر یهودی، این آیه داره به تعمید میز و نیمکتها هم اشاره می کند! که کاملا مسخره خواهد بود باور کنیم که یهودیان هر روز خودشون و وسایلشون رو زیر آب می بردند!

حداقل ۳ مورد تعمید در عهد جدید وجود دارد که محال است شیوه فرو رفتن و غوطه ور شدن باشد.

- تعمید خواجه حبشی در راه بیابانی در اعمال رسولان فصل ۸.
- تعمید زندان بانان نصف شب در اعمال رسولان ۱۶.
- تعمید ۳ هزار نفر در روز پنطیکاست در اعمال رسولان فصل ۲.

شیوه ریختن یا پاشیدن آب برای تعمید در این موقعیت ها به سادگی قابل درک و منطقی است و قابل اجرا ولی برای غوطه ور کردن و فرو بردن در آب غیر قابل درک و دشوار برای اجرا.

تعمید لازمه نجات ما نیست.

دزد روی صلیب با مسیح وارد فردوس شد بدون اینکه حتی تعمید آب گرفته باشد.

امروز اگر کسی در دل به مسیح ایمان دارد و او را خداوند و ناجی خود قبول دارد مکاشفه روح را برای دریافت تولد تازه و فیض برای نجات دارد.

این فرد بر اساس موقعیت خود می تواند انتخاب کند تا چطور تعمید بگیرد. عده ای بنا به شرایط خاص حتی نمی توانند تعمید بگیرند. برای مثال کسانیکه در جنگ هستند و در لحظه مرگ ایمان می آورند و کشته می شوند یا روی  تخت بیمارستان هستند. یا کسانیکه در زندان ایمان می آورند و اجازه مراسم تعمید و غوطه ور شدن ندارد و نمونه هایی مشابه!

اما کسی که بعد از ایمان قلبی در موقعیتی است که مانعی برای تعمید آب ندارد طبق کلام باید حتما تعمید آب بگیرد. این تعمید آب بنا به موقعیت می تواند در رودخانه، استخر یا وان حمام باشد و یا آب، روی سر فرد ریخته شود بدون اینکه در آب فرو رود.

اهمیت تعمید در شیوه آن نیست و این تعلیم که حتما باید در آب فرو رفت تا نجات حاصل شود، ریشه در کلام ندارد.

اهمیت تعمید در مسیح بودن و به نام پدر، پسر و روح القدس بودن آن است.

اهمیت تعمید اعتراف درونی و ماندن در مسیح است.

اهمیت تعمید در اتحاد در مرگ و قیام مسیح.

 

اما اگر شرایط مهیا است و مشکلی برای تعمید و فرو رفتن در آب نیست بهترین نوع تعمید فرو رفتن کامل زیر آب است که تداعی مرگ و قیام مسیح را می کند و در اصل خود این شیوه پیشنهاد می شود.


نیما علیزاده

نوامبر ۲۰۱۷


 

Share on Facebook
Please reload

آخرین نوشته ها و مقالات

February 25, 2019

September 15, 2018

Please reload

آرشیو
Please reload