ماندن در مسیح یعنی چه؟ (مقاله نویسی مکاشفه)

March 10, 2016

 

 

 

مبحث ماندن در مسیح از آن دسته موضوعاتی است که خیلی مورد توجه در تعالیم مسیحی بوده و هست، مبحثی که در خیلی از مواقع با درک درست و روحانی همراه بوده و البته در بسیاری از تعالیم نیز با افراط گریی ها و کج فهمی روبرو بوده است. حال در اینجا می خواهیم به این مسئله بپردازیم که براستی چگونه می توان در مسیح ماند؟ و البته قبل از آن ماندن در مسیح به چه معناست؟ امید که با هدایت روح القدس، درکی درست و کتاب مقدسی به دور از تعصبات تعلیمی، بتوانیم پاسخ آنرا بیابیم.

 

”به سعی تمام بکوشید تا به واسطه ایمان خود نیکویی بار آورید و به واسطه نیکویی، شناخت، به واسطه شناخت، خویشتنداری،به واسطه خویشتنداری، پایداری، به واسطه پایداری،دینداری، به واسطه دینداری، مهر برادرانه، به واسطه مهربرادرانه، محبت. زیرا چون همه اینها در شما باشد و فزونی یابد نخواهد گذاشت در شناخت خداوند ما عیسی مسیح بی فایده و بی ثمر باشید." (اول پطرس ۵:۱-۸)

 

از گفته های پطرس رسول می توان اینگونه دریافت که ماندن در مسیح شامل پروسه ای می شود که در آن ایمان و شناخت و در نهایت محبت از ستونهای اصلی این بنا می باشد، بنایی که می توان آنرا ماندن در مسیح نیز تعبیر کرد یوحنای رسول نیز به این مورد اشاره کرده که اطاعت از احکام خداوند به معنای ماندن و ساکن شدن در اوست. ساکن شدنی که با اعطای روح القدس به فرد ایماندار می توان از آن مطمئن بود. (اول یوحنا ۲۴-۲۳:۳)

 

"در من بمانید و من نیز در شما می مانم، چنانکه شاخه نمی تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند شما نیز نمی توانید میوه آورید اگر در من نمانید." یوحنا ۴:۱۵

 

"ماندن" در لغتنامه به معنی شبیه شدن و توقف کردن است. در ترجمه کینگ جیمز کلمه معادل ماندن (اباید) است به معنی ایستادگی کردن، منتظر شدن، وفا کردن و منزل کردن.  

 

برای درک بهتر به کلام خداوند در انجیل یوحنا باب ۱۵ رجوع می کنیم: "من تاک حقیقی هستم و پدرم باغبان است." در عهد عتیق قوم اسرائیل به تاک تعبیر شده بود.ارمیا ۲:۲۱ و اشعیا ۵:۴. مسیح در این آیه خود را تاک حقیقی و پدر را باغبان معرفی می کند،او اشاره می کند که بدون عمیق شدن در او و شناخت او،و ارتباط محکم با او، ماندن در او و ثمر آوردن میسر نیست.

 

فرد ایماندار با قرار دادن خود در دستان خداوند وهدایت از طریق روح القدس و زندگی مطابق کلام خدا آماده است، خود را در موقعیتی قرار دهد که برای رشد و زندگی پرثمر در مسیح رو به جلو پیش رود. مانند شاخه های نازک تاک که برای رشد به ریشه وساقه اصلی احتیاج دارند و برای ثمر دادن محتاج به مراقبت باغبان هستند، باغبانی که برای تاکستان خود زحمات بسیار کشیده و مانند پدری دلسوز از شاخه ها مراقبت می کند تا از آلودگیها و آفات به دور باشد و رشد کرده و پربار شود. با اعتماد و اطمینان از محبت و فیض خداوند یک ایماندار حتما ثمر می آورد و به سمت زندگی در تقدس گام برمی دارد و به شباهت مسیح در می آید. همانطور که در افسسیان باب ۲۴:۴ آمده: و انسان جدید را دربر کنید، که آفریده شده است تا در پارسایی و قدوسیت حقیقی، شبیه خدا باشد. همچنین افسسیان ۱۹-۱۳:۶ و اول قرنتیان ۱۲:۶.

 

همانگونه که پدر مرا دوست داشت است،من نیز شما را دوست داشته ام،در محبت من بمانید"   یوحنا ۴:۱۵

 

در اینجا می بینیم عیسی باز به محبت اشاره می کند، محبت پدر و خود وتاکیدش را باز بر روی این حکم اساسی می گذارد که برای ماندن و پیروی از او باید در محبت بود و همچنین محبت کرد.

 

او به مرگ و فداکاری خود اشاره می کند آنجا که می گوید:"حکم من اینست که یکدیگر را محبت کنید، چنانکه من شما را محبت کرده ام. محبتی بیش از این وجود ندارد که کسی جان خود را در راه دوستانش فدا کند." یوحنا ۱۳-۱۲:۱۵

 

ایمانداران با چشیدن محبت مسیح است که می توانند این محبت را به دیگران منتقل کنند، زیرا او نخست ما را محبت کرد، در غیر اینصورت محبت یک جنبه زمینی پیدا می کرد چنانکه امروزه هم در بین برخی از ادیان وحتی بی خدایان نیز رواج پیدا کرده اما محبت واقعی دقیقا همان چیری است که مسیح می گوید. در محبت مسیح ماندن یعنی وفادار او بودن یعنی منتظر او بودن دقیقا مانند عروسی که منتظر داماد است اینگونه دیگر خود را آلوده زشتی ها و زیبایی های دنیا نمی کند و تمام تلاشش را برای خوشنودی او می کند و این انتظار زیبا ترین جنبه زندگی یک ایماندار است، زندگی کردن در مسیح و قدم زدن با او،یعنی هر روزه با دعا کردن ،مطالعه و  تعمق در کلام با خداوند در مشارکت بود.و منتظر ملکوت خداوند ماند.چنانکه یوحنای رسول در اول یوحنا باب ۲۸:۲ می گوید: "پس حال فرزندان، پیوسته در او بمانید تا آنگاه که او ظهور کند اطمینان داشته باشیم و هنگام آمدنش از وی شرمنده نشویم."

 

در آخر باید تاکید کرد که خیلی از جماعتهای مسیحی از آیات یوحنا ۱۵ اینگونه نتیجه گیری می کنند که شخص ایماندار به دلیل ثمر نیاوردن نجات خود را از دست می دهد، اما این تفسیر با آیات کتاب مقدس در تضاد است زیرا یک ایماندار نجاتی ابدی دارد و هرگز نجاتش را از دست نمی دهد. البته موضوع ثمر آوردن همان ثمرات روح است مانند محبت- خوشی- سلامتی- نیکویی- ایمان- تواضع وپرهیزکاری ، که شخص با ایمان به مسیح وساکن شدن روح القدس در او، این ثمرات به مرور به بار مینشیند. طبق مزمور۳:۱  "او بسان درختیست نشانده بر کناره جویبار، که میوه خویش را در موسمش آرد به بار، و برگش نیز پژمرده نشود و در هر آنچه کند کام یابد."  زیرا هر درخت نیکویی میوه نیکو می آورد و هر درختی در فصلی میوه اش به ثمر میرسد.

"

گوسفندان من صدای مرا گوش می دهند من آنها را میشناسم وآنها ازپی من می آیند.من به آنهاحیات جاودان میبخشم و به یقین هرگز هلاک نخواهند شد،کسی آنها را از دست من نخواهد ربود." یوحنا ۲۸-۲۷:۱۰         

                                                                                                    

آمین

       آرزو. م

Share on Facebook
Please reload

آخرین نوشته ها و مقالات

February 25, 2019

September 15, 2018

Please reload

آرشیو
Please reload