کفاره چیست؟ (مقاله نویسی مکاشفه)

March 3, 2016

 

 

زیرا همه گناه کرده اند و از جلال خدا محرومند. رومیان ۲۳:۳

 

موضوع کفاره از مباحث بنیادین ایمان مسیحی می باشد،به طوری که کلیت ایمان شخص ایمانداربرروی آن بنا شده است. اما چرا آموزه کفاره اینقدر مهم است؟و یا اصلا چرا باید کفاره ای پرداخت شود؟ وچرا خدایی که او را بنام خدای محبت می شناسیم خواستارآن می باشد؟ ودرآخرآیا انسان قادربه پرداخت کفاره گناهان خود می باشد؟

 

کفاره بهایی است برای پاک کردن گناهان و فرو نشان دادن غضب خداوند نسبت به فرد گناهکار، بدین معنا که فدیه داده شده و بهای گناه پرداخت شده است.

 

میتوان به جرات گفت که همه تعالیم کتاب مقدس تحت تاثیر یک اصل قرار دارد و آن گناه انسان است. با پذیرفتن این اصل اساسی به این نکته برمی خوریم: انسانی که به شباهت خدا آفریده شده بود و هدف از خلقتش مشارکت ابدی با خداوند بود" چگونه می توانست گناه را که عامل جدایی او از خالقش بود از میان بردارد؟ خدایی که قدوس است و با گناه سازش نمی کند. خروج ۳۴:۷

 

کفاره راهی است که خدا برای برداشتن گناه انسان تدارک می بیند

 

برای اولین باردرکتاب پیدایش زمانی که آدم و حوا نسبت به فرمان خدا نااطاعتی کرده ودر نتیجه ازعریانی خود آگاه شدند واز حضورخداوند پنهان گشتند، می بینیم که خدا خود برای انها ازپوست حیوانات لباسی را فراهم می کند تا عریانی آنها را بپوشاند. این اولین باردرکتاب مقدس است که حیوانی قربانی گناه انسان می شود واین امر بیانگرطرحی است که خدا برای کفاره و فدیه گناه درنظر گرفته،یعنی ریختن خون. پیدایش ۳:۲۱

  

  برطبق شریعت تقریباٌ همه چیز بوسیله خون پاک می شود و بدون ریختن خون آمرزش گناهان وجود ندارد. عبرانیان ۹:۲۲                                        

 

ولی چرا ریختن خون؟

 

 خب دلیل این امراینست که طبق کلام خدا حیات هر موجود زنده ای درخون اوست. لاویان ۱۷:۱۱ 

 

با دریافت این موضوع که برای آمرزش گناه حتما باید خون ریخته شود به این درک میرسیم که بر طبق قانون کفاره حتما باید خون بی گناهی ریخته شود تا آمرزش گناه حاصل شود. مکاشفه ۹:۵   

 

وقتی به کتاب خروج نگاه می کنیم درشبی که نخستزاده های مصرازبین رفتن موضوع کفاره را به روشنی می بینیم،جایی که خدا به موسی خادم خود می گوید به قوم بگو هرخانواده باید بره یا بزغاله ای را برای خانواده خود انتخاب کرده وآن را قربانی کند و خون آن را بر سردرخانه خود بمالد تا درشبی که نخستزاده های مصرمی میرند آسیبی به آن خانه نرسد و مرگ از آن خانه عبور کند،این خون در واقع در آنشب کفاره ای بود برای قوم اسراییل. خروج ۱۳-۱۲:۳

 

همچنین بعد ازخروج ازمصرخداوند قوانین دیگری برای قوم خود قرارمی دهد که از مهمترین آنها قربانی گناه است.قربانی که باید هرسال بوسیله کاهن اعظم برای گناهان قوم بجا آورده میشد که همان کفاره گناهان قوم بود.که به روز کفاره نامگذاری شده بود. لاویان ۱۶  

 

وقتی کتاب مقدس را مطالعه می کنیم چه اززمان آدم و چه تا قبل از مصلوب شدن عیسی مسیح ، مسئله گناه و کفاره آن ،اصلی ترین موضوع به حساب می آید،ولی آیا قربانی کردن حیوانات بجای انسانها می توانست دائمی باشد و آیا خدا ازاستمراراینگونه قربانی ها راضی بود؟حیواناتی که هیچ اراده ای از خود برای انجام گناه نداشتن و مهمترآنکه گناه را نمی شناختند. عبرانیان ۱۰:۴ و ۱۰:۱۱       

 

وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم وآورنده برکات سماوی آینده ظهور کرد، به خیمه ای بزرگتر و کاملتر که به دستهای انسان ساخته نشده و به این جهان مخلوق تعلق ندارد، وارد شد.وقتی عیسی یک بار و برای همیشه وارد مقدس ترین مکان شد،خون بزها و گوساله ها را با خود نبرد، بلکه با خون خود به آنجا رفت و نجات جاودان را برای ما فراهم ساخت.  عبرانیان ۱۲-۱۱:۹

 

در کتب عهد عتیق انبیا بواسطه الهام روح خداوند این موضوع را بیان کردند که گناهان انسانها توسط شخصی که او را منجی می نامیدند برداشته خواهد شد. اشعیا ۵۳      

 

در اناجیل نیزمکرراٌ می خوانیم که عیسی خود را آن قربانی معرفی می کند که برای گناهان بشر باید کفاره شود. یوحنا ۳۲:۱۲،  یوحنا ۵۵-۵۱:۶،  لوقا ۲۲-۲۰:۱۹

 

مسئله مهمی که درمورد کفاره نباید آنرا نادیده گرفت این بود:شخصی که می باید فدیه شود و کفاره گناه را بپردازد ازهرنظرباید کاملا بی گناه و عادل باشد وهمچنین شریعت خدا را می باید تماما انجام داده باشد.  اول یوحنا ۵:۳،  متی ۱۷:۵،  یوحنا  ۴۶:۸،  دوم قرنتیان   ۲۱:۵   

 

وقتی درمورد عیسی مسیح صحبت می کنیم در مورد شخصی می گوییم که ازنظرذات ،خدای کامل و از نظرجسمانی انسان کامل بود،به عبارت دیگرمسیح خدای جسم پوشیده بود به همین دلیل در مسئله کفاره او می توانست قربانی کامل باشد و فدیه گناهان بشر گردد،زیرا او دیگرآن خدایی که در دوردستها و بی اطلاع از ضعفها وناتوانی های انسانها تصور میشد نبود،بلکه ازهرحیث مانند انسانها دارای خصایل انسانی شد و انتخاب کرد که گناه نکند و بجای انسانها بهای گناه آنان را بپردازد. او همچنین هم ارث از گناه اول یعنی گناه آدم و حوا نبود.

 

ازآنجا که فرزندان از جسم و خون برخوردارند،او نیزدر اینها سهیم شد تا با مرگ خود،صاحب قدرت مرگ یعنی ابلیس را به زیرکشد،وآنان را که همه عمر در بندگی ترس از مرگ به سربرده اند،آزاد سازد. عبرانیان ۱۵-۱۴:۲

 

و اینجا بود که تنها او میتوانست کفاره مناسبی باشد وعدالت ، پارسایی وبی گناهی خود را با گناه و شرارت انسان معاوضه کند و اینگونه ما را بازخرید گرداند.   اول قرنتیان  ۳۰:۱ ، اول پطرس  ۱۸:۳

 

باید به این نکته توجه داشت که قبل از کفاره و فدیه مسیح برای گناهان،نه تنها در رابطه با خدا نبودیم بلکه همه ما انسانها اسیرشیطان و قدرتهای تاریکی بودیم ومحکوم به مرگ.  کولسیان ۱۴-۱۲:۱، افسسیان ۶-۱:۲

 

در پایان باید به این نکته دقت کنیم که کفاره در مسیحیت طریقی است که خداوند تدارک دید برای پرداخت گناه انسان از طریق خون و جسم فرزند محبوبش عیسی مسیح،گناهی که انسان توان پرداخت آن را نداشت.  رومیان  ۲۵:۳

 

اگر چه او ازازل دارای الوهیت بود،ولی راضی نشد که برابری با خدا را به هر قیمتی حفظ کند،بلکه خود را ازتمام مزایای آن محروم نموده،به صورت یک غلام درآمد وشبیه انسان شد،چون او به شکل انسان درمیان ما ظاهر گشت،خود را فروتن ساخت و از روی اطاعت حاضر شد مرگ  حتی مرگ برروی صلیب –را بپذیرد.از این جهت خدا اورا بسیار سرافرازنمود ونامی را که بالاتراز جمیع نامهاست به اوعطا فرمود.تا اینکه همه موجودات درآسمان و روی زمین و زیرزمین،با شنیدن نام عیسی به زانو درآیند.و همه برای جلال خدای پدر،با زبان خود اعتراف کنند که عیسی مسیح، خداوند است.   

                                

                                                  درفیض مسیح شاد باشید                       

 

 

Share on Facebook
Please reload

آخرین نوشته ها و مقالات

February 25, 2019

September 15, 2018

Please reload

آرشیو
Please reload